Bloeddoping

Bloeddoping

Een goede zuurstofcapaciteit van het bloed is essentieel voor (duur) sporters, het zorgt namelijk voor een beter uithoudingsvermogen . Daarom proberen sporters dit op verschillenden legale en soms illegale manieren te verbeteren. Op hoogtestage gaan is bijvoorbeeld een legale manier en EPO (meer informatie over EPO in dit artikel) of bloeddoping zijn illegale methodes. Vaak worden bloeddoping en EPO beide onder bloeddoping geschaard. Bij EPO gebruik wordt er EPO toegediend dat ervoor zorgt dat je meer rode bloedcellen produceert, bij bloeddoping wordt het aantal rode bloedcellen verhoogd door middel van een bloedtransfusie. Over deze vorm van bloeddoping, bloedtransfusies, hebben wij het in dit artikel.

 

Wat is bloeddoping?

Bloeddoping is een vorm van doping waarbij het zuurstoftransport in het bloed wordt verbeterd. Hemoglobine dat gebonden is aan rode bloedcellen, zorgt voor het zuurstoftransport in het lichaam. Zuurstof hecht zich namelijk aan hemoglobine en kan op deze manier door het bloed verplaatst worden. Door dit transport komt er zuurstof bij de spieren terecht. Spieren hebben zuurstof nodig om vet en suikers om te zetten in energie, wat de spier vervolgens nodig heeft om arbeid te leveren. Door verbeterd zuurstoftransport is de sporter in staat om een bepaalde prestatie langer vol te houden of sneller uit te voeren. Je krijgt er een beter uithoudingsvermogen van.

 

Hoe gaat het in zijn werk?

Er zijn eigenlijk twee varianten van bloeddoping, namelijk je eigen bloed of het bloed van iemand anders gebruiken. Wanneer je voor de eerste optie kiest, dan wordt er weken of maanden voor de sportieve prestatie bloed bij jou afgenomen. Het afgenomen bloed wordt vervangen door plasma of een ander vervangend middel. Het afgenomen bloed wordt ingevroren en bewaard. Vlak voor het de sportieve prestatie wordt het bloed weer ontdooid en toegediend aan de sporter. Door de extra rode bloedcellen neemt de zuurstoftransport capaciteit van het lichaam toe en daarmee ook het uithoudingsvermogen.
Het is ook mogelijk om donorbloed te gebruiken. Deze bloedtransfusie moet geheim blijven voor de buitenwereld, er moet een speciale locatie met benodigde materialen worden geregeld omdat het ziekenhuis natuurlijk geen optie is. Je krijgt dan bloed toegediend van iemand met dezelfde bloedgroep. Dit heeft echter nog meer gevaren dan het toedienen van je eigen bloed.

 

Gevaren bloeddoping

Door de bloedtransfusie kan onder andere de viscositeit, de stroperigheid, van het bloed toenemen. Dit is gevaarlijk omdat die trombose kan veroorzaken. Wanneer je echter donorbloed gebruikt dan is het nog gevaarlijker. Je kunt dan denken aan mogelijk ziektes en afstotingsverschijnselen. Daarnaast is het bewaren van bloed een precieze zaak waar ook veel verkeerd mee kan gaan.

 

Opsporing bloeddoping

Bloeddoping kan niet via de urine worden aangetoond maar wel via bloedcontroles. Tijdens deze controle wordt er onder andere gekeken naar bepaalde anti-stoffen in het bloed. Je lichaam maakt bepaalde anti-stoffen aan wanneer er vreemd bloed, in dit geval dus van de bloeddonor, in je lichaam komt. Daarnaast wordt er gekeken naar de hematocriet waarde van het bloed. Dit is de verhouding tussen rode bloedcellen, witte bloedcellen en bloedplasma. Wanneer deze te hoog is dan kan dit duiden op doping gebruik en wordt er vaak overgegaan op een startverbod.
Daarnaast is het uit praktisch opzicht ook niet heel gemakkelijk om bloeddoping toe te passen. Je moet namelijk ongezien zakken met bloed transporteren, hierbij moet je erop letten dat het bloed op de goede temperatuur blijft. Vervolgens moet je ook nog een bloedtransfusie ondergaan zonder betrapt te worden. Zeker in meerdaagse wedstrijden, zoals de Tour de France, is het zeer lastig om dit ongemerkt te doen.

 

Bekende gevallen

Het bekendste geval is waarschijnlijk Operación Puerto, ook wel de zaak Fuentes. In 2006 deed de politie een inval bij een Spaans laboratorium en daarbij zijn een groot aantal bloedzakken (211) gevonden. Het schijnt dat hierbij meer dan 200 sporters betrokken, onder andere 47 wielrenners maar ook tennissers en voetballers worden genoemd. Verschillende grote wielrenners wordt vervolgens de deelname aan de Tour de France van 2006 ontzegd. Het proces in deze zaak loopt nog steeds en onlangs heeft de rechter geoordeeld dat de bloedzakken onderzocht mogen worden en dus is het waarschijnlijk dat de identiteit van sporters bekend gaat worden. Sancties opleggen kan lastig worden omdat de verjaringstermijn inmiddels al is verstreken.
Lance Armstrong is een van de renners die heeft toegegeven bloeddoping (en zo ongeveer alle andere mogelijk dopingsoorten) te hebben gebruikt tijdens zijn carrière. Daarnaast zijn onder andere de wielrenners Ivan Basso, Tyler Hamilton en Alexandr Vinokoerov betrapt op het gebruikt van bloeddoping en ook alleen geschorst (geweest).



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *