Misleidende etiketten

Misleidende etiketten

De laatste jaren zie ik in de supermarkt steeds meer mensen in de supermarkt etiketten nauwkeurig bestuderen. Er staat natuurlijk ook wel belangrijke informatie op, een etiket vertelt je letterlijk wat je in mond stopt. Maar, of je er echt wijzer van wordt is maar de vraag. Op etiketten staat namelijk niet altijd wat je in eerste instantie zou denken. In deze blog leg ik meer uit over etiketten.

Verplicht op het etiket

Fabrikanten zijn wettelijk verplicht om een aantal zaken op hun etiket te vermelden. Onder andere de naam van het levensmiddel, de ingrediënten, allergenen als deze aanwezig zijn, de hoeveelheid van het product, de houdbaarheidsdatum, informatie van de fabrikant en als laatste moet ook een voedingswaardevermelding op het etiket staan. In de wet staat ook dat letters op het etiket minstens 1.2 millimeter moeten zijn, zodat fabrikanten niet stiekem onleesbaar kleine letters op hun producten zetten.

Wat betreft de voedingswaarde moeten naast de hoeveelheid energie (het aantal calorieën) ook de hoeveelheid vet, verzadigd vet, koolhydraten, suikers, eiwitten en zout vermeld worden. Daarnaast mogen fabrikanten zelf kiezen of ze bijvoorbeeld de hoeveelheid vitamines en mineralen in hun product willen vermelden.

Plaatjes op etiketten

Ook voor de plaatjes op een etiket zijn richtlijnen. Zo mag er alleen een plaatje op een product staan als dat ingrediënt ook werkelijk in het product zit. Daar gaat het eigenlijk al mis. Een fabrikant kiest er natuurlijk niet voor om een emmer suiker op zijn product te zetten als er ook 0.01% fruit in zit bijvoorbeeld. Stel je eens voor als alle plaatjes op verpakking ook de werkelijke hoeveelheid in het product zouden voorstellen. Dat zou de supermarkt er heel anders uit zien.

E-nummers

Een ander punt waar fabrikanten de boel omzeilen is op het gebied van E-nummers. Op zich heb ik niks tegen E-nummers, het zijn hulpstoffen die ook voorkomen dat een product bederft bijvoorbeeld. Maar als je de mogelijkheid hebt zou ik aanraden om bewerkte producten (dus met E-nummers) zoveel mogelijk te vermijden. Je denkt er dan misschien aan om bijvoorbeeld producten van Zonnatura of Zuivelhoeve te nemen. Omdat deze natuurlijker lijken dan andere producten.

Maar hier zit ook een gemeen trucje in van fabrikanten. In plaats van E-nummers te vermelden als bijvoorbeeld E100 worden ze uitgeschreven. Ai! Zo lijkt het dus alsof er in eerste instantie geen E-nummers inzitten, en moet je dus het hele etiket gaan uitpluizen.

thumb_DSC_0891_1024

Hierboven zie je een potje Zonnatura zonnefruit abrikozen, 100% biologisch. Eens kijken naar wat er in zit; eerst abrikozen, druivensap en geconcentreerd appelsap. Daarna geleermiddel appelpectine. Als je het zo leest klinkt dat best natuurlijk toch? Echter, appelpectine is gewoon E440. Verder zit er ook nog calciumcitraat in als zuurteregelaar. Dit is E333. Hieruit blijkt dat in een potje Zonnatura jam eigenlijk precies hetzelfde zit als in een willekeurig potje jam van een ander merk.

Het is dus verstandig om tijdens het boodschappen doen toch kritisch naar etiketten te kijken. Lijkt een product in eerste instantie een gezonde of natuurlijke keuze, kijk dan toch eens naar het etiket.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *